Assalamualaikum wbt. Selamat sejahtera.
Semalam ikut kawan2 SMK Tun Mamat beraya kat rumah cikgu2. Bukan kali pertama sebenarnya pegi raya rumah cikgu2. Cuma kali ni lagi ramai rumah cikgu yang kitaorang pegi.
Dalam tengah beraya tu comfirmlah ada cikgu yang kenal nama muridnye ada yang tak kenal. Dan aku yang dulunye murid yang sangat baik ni mestilah cikgu ingat. Ngee.
Sebenarnya yang paling terkesan kat hati sanubari aku ni masa beraya kat rumah cikgu sains tingkatan 1 dan 2 aku, suami cikgu tu pulak ajar BM masa aku tingkatan 4 dan 5. Kenapa terkesan? Nak crite rasa bersalah pulak dengan kawan2 aku yang lain. Ngee~~
Yelah, dah bertahun-tahun aku tinggalkan sekolah. Cikgu tu masih ingat nama penuh aku lagi. Terharu tahap nak menangis rasanya. Yang lagi aku rasa bersalah dengan kawan2 aku sebab cikgu tu paling ingat aku. Bukan aku perasan cikgu paling ingat aku, tapi cikgu sendiri yang cakap dia kata dia paling ingat aku. Pergh! Betapa kauorang semua tak tau perasaan aku time tu.
Masa datang rumah cikgu mesti la salam dengan cikgu dulu kan. Masa tu cikgu terus ingat nama aku. Dia cakap "haa, ni aziani kan". Kawan2 yang lain pun ade jugak yang cikgu ingat nama. Kuat betul ingatan cikgu. Nanti bila aku jadi cikgu aku nak jadi macam cikgu aku ni lah. Ngee~~
Lagi bertambah-tambah terkesan dalam hati jantung limpa aku ni bila nak balik dari rumah cikgu, time cikgu bagi duit raya, aku dapat duit raya lebih dari kawan2 aku yang lain. Tak dapat nak lupe ayat cikgu "haa, awak paling cikgu ingat, cikgu bagi lebih dari yang lain" Lagi rasa bersalah dengan kawan2 aku. Wahai kawan2 aku, aku mintak maaf ye. Ngee~~
Aku hanya mampu ucapankan seinfiniti terima kasih je kat cikgu masa tu. Dan aku berdoa agar cikgu sentiasa bahagia dan berjaya dunia dan akhirat. Kalau anda jadi aku, apa yang sepatutnya aku buat.
>>>Perasaan jadi anak murid dan seorang guru berbeza. Aku dah rasa.
v(^_^)v

1 comment:
bukan sng cikgu nk ingat nama ank muridnya...
Post a Comment