Pejam celik pejam celik dah pertengahan bulan syawal dah. Amacam? Ada pose 6 dak? Aku? Rahsia la. Hikhik. Hari tu raya ok dak? Aku? Ok sesangat. Rasa nak jadikan raya ni setahun je. Naseb baik cuti aku seminggu, kalau tak memang dua daerah (muar n ledang) aku ni aku raya. Seminggu mane je yang boleh aku raya. Aku kalau dah raya mau berjam-jam satu rumah tu. Habes kuih2 dalam bekas kuih mereka aku habiskan baru aku tahu nak balik ke pangkal jalan. Ok ni semua auta. Huhu..
Eh2! Kat tempat anda semua kalau raya buat ape ek? Aku tak nak jawapan kunjung mengunjung sesama saudara, salam2 dengan pagi 1 syawal gi masjid/surau. Tu semua common kan. Aku nak yang luar biasa punya. Takpe2. Anda simpan jawapan anda dalam hati je. Sebab mesti jawapan tu special bagi anda. Yela. Dah aku nak yang luar biasa, of kos la luar biasa kan. Eh! Apa aku merepek ni. Aduh! Aku ingatkan penyakit merepek aku dah hilang. Kene gi spital semula la nampaknya amek ubat kemerepekkan aku ni.
xceli aku nak crite jugak benda yang aku buat masa raya. Ala, biasa la. Aku tengok kat blog2 orang lain sibuk nak crite raya. Aku nak share jugak. Motif? Biar anda tahu raya kat kampung aku camne. Aku rasa lain dari tempat/kampung lain. Best.
Biasa la pepagi 1 syawal, gi surau/masjid semayang raya kan. Kat kampung aku cam tu jugak. Semua orang kampung aku akan gi ke surau kiai said a.k.a sebelah rumah atuk aku. Biasa sampai luar-luar surau jemaahnye. Surau yang banyak bagi aku kenangan. Tiap-tiap tahun memang aku raya kat kampung aku ni. Yup. Tetiap tahun. So, aku pun semayang raya kat surau tu jugak. Bukan sebab mak ayah aku satu kampung. Kampung ayah aku kat muar mak aku kat ledang tapi aku dah tak balik kampung ayah aku dah. Sebab? Takde sebab pun. Ngee~~
Lepas semayang raya? Ok. kampung aku lain sikit (mungkin) dengan kampung anda semua. Kami ada marhaban. Ha.. Tahu tak marhaban tu bende? Ala, camne nak terang ek. Erm.. Anda pernah tak dengar perkataan ‘ahlan wa sahla wa MARHABAN bikum’ . Biasa time ramadhan dulu ramai orang cakap ‘marhaban ya ramadhan’. xceli marhaban tu macam ucapan selamat datang. tapi kat kampung aku marhaban tu macam gi rumah orang pastu kami akan mengalunkan selawat beramai-ramai. Macam-macam lagu marhaban kami buat. Tapi mak aku kate dulu-dulu lagi banyak lagu mereka bawak. Sekarang kami tahu sikit je lagu tu. Lirik marhaban tu ada kat buku berzanji. Bagi aku kalau nak feel tengok buku tu. Kalau tak tengok macam tak de feel.
Lokasi marhaban of kos la kampung aku sendiri, Kampung Serom 2B. Kampung yang hulu sekali kalau dari jalan besar. Kat tempat aku ni nama kampung semua mula dengan Serom. Dari serom 1 sampai serom 8. 9 dengan 10 takde. Sejarahnya? Aku pun tak tahu. Hee… Ok balik kat point aku tadi. Lokasi pengembaraan marhaban, setiap rumah kat kampung aku ni. So, satu kampung kami raya. Kalau tahun lepas aku separuh kampung je ikut sebab ada hal yang tak dapat dielakkan curik tulang sebenaqnye. Tapi tahun ni habes satu kampung aku raya.
Memula kami akan bagi salam dulu sebelum masuk rumah. Yela. Tak kan nak meluru masuk macam tu je kan. Kene la ade adap sikit. Kata orang Melayu. Tapi kampung aku semua jawa. Ah! Tak kisah la. Dalam identiti card tulis Melayu jugak kan. Lepas tu, masuk dalam rumah. Ade tu, tak dengar pun lagi tuan rumah jawab salam, masuk je. Huhu.. Tapi orang kampung aku tak kisah. Mereka dah tahu dah mesti ade orang datang marhaban. Pintu pun dah sedia terbukak dah. Faham.
Lepas masuk rumah. Apa lagi, mula la sesi menyanyi marhabannye. Aku dengan kuatnya akan marhaban walaupun aku tahu suara aku macam siti nur haliza. Ok yang ni auta. Huhu.. Dulu-dulu, mak aku cakap mereka marhaban seribu batu dah dengar. Sekarang suara semua halus-halus tapi aku tak la. Huhu.. Auta lagi.
Dah habes mendendangkan marhaban tu, kami akan duduk. Yela. Takkan nak berdiri je sepanjang kat rumah orang tu. Cukup la marhaban je yang berdiri. Dah duduk tu, akan ade seorang baca berzanji. ‘Wa muhaiyan’ mulanye. Sambungannya aku lupa. Huhu.. Tahun ni akak aku ngelat. Dia tak baca. Huh! Aku? Mesti la baca. Suara siti nur haliza kan. *Auta la kau yan* tapi tak le semua rumah aku baca. Kalau tak silap aku dua ke tiga rumah. memang kalau nak ikut aku nak baca semua rumah tapi bagi la chance kat mereka-mereka yang selayaknya. Yedak? Ngee~~
Dah baca berzanji tu, baca doa pulak. Doa hari raya orang kampung aku cakap. Tahun ni rumah 1st aku baca doa tu pun sebab ada mata-mata memandang ke arah aku untuk membaca doanye. Takpela kan ada skrip. Tu yang penting. Tapi lagi penting niat kita. Yedak?
Dah habes baca doa, ape lagi. Serbu la makanan yang ade. Saat ni jugak yang aku suka.. hikhik.. orang kampung aku ni semua bagus-bagus (sape yang nak cakap orang kampung dia tak bagus kan). Kenapa bagus? Yela. Tetiap rumah nak hidang makanan yang special-special. Mahu tak pecah perut aku. Tapi apa aku kisah. Rasa la jugak walau secubit dua (eh, secubit dua ke kau rasa yan?).
Biasanya sesi marhaban kat kampung aku dua hari. Yela. Mana nak larat nak round satu kampung dalam satu hari. Banyak lagipun rumah kat kampung aku ni. Dalam puluh-puluh juga rumah yang ada. Lagi satu, kumpulan marhaban kat kampung aku ade 3 kumpulan. 1-kaum adam yang sudah berkahwin plus belum kahwin 2-kaum hawa yang belum kahwin(anak-anak dara) 3-kaum hawa yang dah kahwin(mak-mak, nenek-nenek). Biasa kumpulan 1 akan mula dulu. Pas tu baru kumpulan 2. Last skali baru kumpulan 3. Waktunya, biasa lepas habes semayang raya kumpulan 1 gi. Tapi tahun ni raya kedua baru start sebab kaum adam kan nak gi solat jemaat. Kelam kabut plak nanti. So, tahun ni pepagi raya kedua mereka mulakan operasi. Kumpulan 2 plak (kumpulan aku la ni) biasa lepas zuhur dalam pukul 2pm gitu. Tapi tahun ni memandangkan raya pertama tak buat, kumpulan 2 buat dalam pukul 9am. Kumpulan 3 pulak buat lepas puasa enam. Tu menurut atuk aku la. Dan ya. Memang dah tiba raya ke-8 mereka akan mulakan operasi.
Ok. habes crite adat marhaban kat kampung aku. Best tak? Bagi aku best. Kalau anda fikir tak best, takpela. Aku tak kisah pun. Huhu..
Bagus ada program camni kat kampung aku ni. Yela, at les aku tahu la juga perkembangan kampung aku ni. Yedak? Makcik-makcik nenek-nenek kat kampung aku pun tahu perkembangan aku. Tak kire la kembang fizikal ke mental ke. Pastinya perkembangan. Setahun macam-macam buleh jadi. Yang dah habes blaja sekolah rendah gi sekolah mane. Asrama ke kat kampung ke. Yang habes skola menengah gi mana. Sambung blaja lagi ke keje ke. Time ni la nak tahu. Eratkan ukhuwah orang kata.
Ok. nak tutup crite dah sebab aku malas nak naip. Huhu..
Akhir penaipan, aku just nak share kampung aku ada marhaban. Kat tempat anda???
>>>harap-harap marhaban kali ni membawa seribu erti…
(^_^)

No comments:
Post a Comment